Rodzaje modyfikatorów bloku parametrycznego

Modyfikatory umieszczone w definicji bloku parametrycznego pozwalają określić elementy bloku, modyfikowane za pomocą aktywatorów funkcji edycyjnych powiązanych z modyfikatorami.

Wprowadzanie modyfikatorów do definicji bloku parametrycznego odbywa się za pomocą specjalnych narzędzi umieszczonych w oknie edytora bloków parametrycznych.

Uwaga: Każda definicja bloku parametrycznego musi zawierać przynajmniej jeden modyfikator.

W definicjach bloków niestandardowych elementy określają punkty, odległości i kąty do zmodyfikowania w odniesieniu bloku.

Podczas definiowania modyfikatora bloku parametrycznego można określić:

• Specjalne uchwyty obiektowe zmieniające sposób wyświetlania lub geometrię obiektów wchodzących w skład bloku. Uchwyty tego typu umożliwiają modyfikację wyglądu wybranego bloku poza oknem edytora bloków parametrycznych (po wstawieniu do rysunku). Domyślnym miejscem wyświetlania uchwytów obiektowych są punkty główne modyfikatorów.
• Etykiety określające właściwości oraz sposób działania modyfikatorów. Wszystkie zdefiniowane etykiety widoczne są w palecie Właściwości, w kategorii Etykiety określające właściwości oraz sposób działania modyfikatorów. Wszystkie zdefiniowane etykiety widoczne są w palecie Właściwości, w kategorii Niestandardowe, gdzie można zmieniać ich wartości, oraz modyfikować aktualne ustawienia.

Modyfikatory oraz aktywatory mogą być stosowane jedynie w określonych kombinacjach. Poniższa tabela pokazuje konfiguracje połączeń modyfikatorów z aktywatorami, dostępne w ramach edytora bloków parametrycznych:

Modyfikator	Opis	Dostępne funkcje aktywatora
Punktowy	Określa właściwości X oraz X dla bloku parametrycznego umieszczonego w rysunku.	Przenieś, Rozciągnij
Liniowy	Definiuje odległość pomiędzy dwoma punktami w definicji bloku parametrycznego.	Przenieś, Rozciągnij, Skaluj, Szyk
Biegunowy	Definiuje odległość między dwoma punktami, oraz pokazuje wartość kąta.	Przenieś, Rozciągnij, Skaluj, Szyk, Biegunowy
XY	Definiuje odległość w kierunkach X oraz Y pomiędzy dwoma punktami głównymi modyfikatora.	Przenieś, Rozciągnij, Skaluj, Szyk
Obrotowy	Definiuje wartość kąta wstawienia dla bloku parametrycznego umieszczonego w rysunku.	Obrót
Dopasowania	Definiuje oś dostosowania położenia bloku parametrycznego umieszczonego w rysunku.	-
Odbicia lustrzanego	Definiuje oś symetrii dla odbicia lustrzanego bloku parametrycznego umieszczonego w rysunku.	Odbicia lustrzanego
Widoczności	Określa stany widoczności. Do każdej definicji bloku parametrycznego można dodać tylko jeden modyfikator widoczności.	-
Tabelaryczny	Definiuje listę wartości określonych dla niestandardowych właściwości bloku, która może być wykorzystywana przez inne modyfikatory umieszczane w definicji bloku parametrycznego.	Tabela
Punktu bazowego	Definiuje pojedynczy punkt bazowy dla bloku parametrycznego umieszczonego w rysunku, określany w odniesieniu do wybranych elementów geometrycznych bloku.	-

Zastosowanie modyfikatorów umożliwia przypisanie uchwytów obiektowych oraz właściwości elementów bloku, dostępnych podczas edycji poza edytorem bloków parametrycznych.

Przykład:

Na bazie obiektu liniowego oznaczającego ścianę, zostaje wprowadzony modyfikator liniowy, umożliwiający zmianę długości ściany podczas wstawiania bloku. Przypisanie aktywatora funkcji rozciągania do zdefiniowanego w ten sposób modyfikatora liniowego pozwala na zmianę długości ściany po umieszczeniu bloku w rysunku.

Wyświetlanie modyfikatorów

Sposób wyświetlania modyfikatorów w środowisku edytora bloków parametrycznych jest bardzo zbliżony do wyglądu wymiarów umieszczanych w obszarze rysunku. Dodatkowe uchwyty obiektowe powiązane z punktami głównymi modyfikatorów zostają dodane automatycznie podczas wprowadzania modyfikatorów do definicji bloku.

Uwaga: W bloku umieszczonym w rysunku widoczne pozostają tylko modyfikatory, do których zostały przypisane aktywatory funkcji edycyjnych.

Modyfikatory, które nie posiadają przypisanych aktywatorów funkcji edycyjnych zostają oznaczone za pomocą ikony wykrzyknika .

Dwukrotne kliknięcie w ikonę wykrzyknika powoduje wyświetlenie aktywatorów, które można przypisać do wybranego modyfikatora.

Poniższa tabela pokazuje rodzaje uchwytów obiektowych wykorzystywanych w edytorze bloków parametrycznych:

Rodzaj uchwytu	Ikona	Modyfikacje
Standardowy		Wprowadza niezależne modyfikacje elementów bloku przez przenoszenie, rozciąganie, skalowanie, oraz rozmieszczanie w szyku.
Liniowy		Wprowadza modyfikacje elementów bloku przez wydłużanie, rozciąganie, skalowanie, oraz rozmieszczanie w szyku, z zachowaniem kierunku określonego przez modyfikator.
Obrotowy		Wprowadza modyfikacje elementów bloku przez obrócenie względem wybranej osi obrotu.
Dopasowania		Dostosowuje położenie elementów bloku umieszczonego w rysunku do innych obiektów rysunkowych, z zachowaniem warunku styczności lub prostopadłości.
Odbicia lustrzanego		Wprowadza modyfikacje elementów bloku przez utworzenie odbicia lustrzanego względem wybranej osi symetrii.
Tabela / Widoczność		Zmienia kształt oraz wymiary elementów bloku za pomocą wcześniej przygotowanych konfiguracji wybieranych z listy. Listy wyszukiwania pozwalają również na zmianę widoczności poszczególnych podgrup obiektów.

 

Dodawanie uchwytów obiektowych do definicji bloków parametrycznych

W przypadku każdego bloku parametrycznego istnieje możliwość wprowadzenia dodatkowych uchwytów obiektowych umożliwiających modyfikowanie geometrii w blokach umieszczonych w rysunku (poza środowiskiem edytora bloków parametrycznych).

W celu dołączenia dodatkowych uchwytów obiektowych do definicji bloku parametrycznego, należy przypisać do wybranych obiektów bloku odpowiedni rodzaj modyfikatora, oraz określić ilość wykorzystywanych uchwytów obiektowych. Lokalizacja uchwytu obiektowego w definicji bloku parametrycznego określa położenie uchwytu widocznego później w bloku umieszczonym w rysunku.

Ilość uchwytów obiektowych można określić na etapie definiowania modyfikatora, albo później za pomocą palety Właściwości (pole Liczba uchwytów).

Przykład:

Modyfikator liniowy, przypisany do elementu oznaczającego ścianę, posiada domyślnie dwa uchwyty obiektowe. W zależności od sytuacji oraz potrzeby, można korzystać z obu dostępnych uchwytów, albo tylko z jednego.

Należy upewnić się, że punkty uchwytu zostały prawidłowo umieszczone w definicji bloku niestandardowego, aby uniknąć potencjalnego zamieszania i niepożądanych rezultatów.

Przed zakończeniem edycji definicji bloku parametrycznego należy zawsze sprawdzić, czy wszystkie uchwyty obiektowe znajdują się we właściwych miejscach. Umieszczenie uchwytów obiektowych w niewłaściwych miejscach może utrudnić późniejszą modyfikację, lub też prowadzić do otrzymania zupełnie innych efektów edycji niż oczekiwane.

Przykład:

Zmiana lokalizacji punktu uchwytu w definicji bloku niestandardowego nie wpływa na połączenie z punktem głównym (środkiem okręgu). W odniesieniu bloku przeniesienie punktu uchwytu przesuwa prawy okrąg.

Zmiana położenia uchwytu obiektowego w definicji bloku nie zmienia połączenia z odpowiadającym mu punktem głównym (środek okręgu). Podczas modyfikacji bloku umieszczonego w rysunku, przeniesienie uchwytu powoduje zmianę położenia okręgu.

• Uchwyt obiektowy w punkcie głównym

  Przesuwanie uchwytu obiektowego w bloku umieszczonym w rysunku powoduje przeniesienie okręgu.

  

• Uchwyt obiektowy w innej lokalizacji

  Przesuwanie uchwytu obiektowego w bloku umieszczonym w rysunku powoduje przeniesienie okręgu.

  

Określanie opcji cyklicznych dla puntu wstawienia

Każdy uchwyt obiektowy znajdujący się w definicji bloku parametrycznego może zostać wybrany jako punkt wstawiania bloku umieszczanego w rysunku. Polecenie CyklicznaZmianaPunktuBP (CBCycleOrder) pozwala na określenie uchwytów obiektowych, które mogą być wykorzystywane jako punkty wstawienia bloku, oraz ustalenie ich kolejności na liście cyklicznego wyboru.

Naciśnięcie klawisza Ctrl podczas umieszczania bloku parametrycznego z kilkoma punktami wstawienia pozwala na wybranie właściwego punktu dla danego bloku. Wybranie punktu wstawienia nie zmienia położenia punktu bazowego.

Określanie zestawu wartości dla bloku parametrycznego

Skorzystanie z zestawu wartości pozwala na ograniczenie zakresu zmian modyfikatora edytowanego bloku parametrycznego do określonych wcześniej wartości lub zakresów wartości.

Zestawy wartości można stosować w odniesieniu do poniższych modyfikatorów:

• Liniowy
• Biegunowy
• Obrotowy

Podczas definiowania zestawów wartości można korzystać z dwóch poniższych metod:

• Określenie listy konkretnych wartości przyjmowanych przez modyfikowany parametr.
• Określenie przyrostu wartości modyfikowanego parametru w ramach podanego zakresu wartości (wartość minimalna oraz maksymalna).

Przykład:

Tworzony blok parametryczny ma odzwierciedlać prostokątny stół o różnych wymiarach, modyfikowanych za pomocą parametru określającego długość stołu. W celu ograniczenia wartości zmieniającej się długości stołu można wykonać jedną z poniższych czynności:

• Określić konkretne wartości: 100, 120, 140 oraz 150 cm.
• Określić przyrost wartości (20 cm), oraz zakres zmienności (od 100 do 160 cm). Określić przyrost wartości (20 cm), oraz zakres zmienności (od 100 do 160 cm).

W celu określenia zestawu wartości dla modyfikatora należy:

1. Otworzyć przygotowany blok parametryczny w edytorze bloków.
2. Określić w obszarze graficznym modyfikator, do którego ma zostać przypisany definiowany zestaw wartości.
3. W palecie Właściwości, w sekcji 'Zestaw wartości', wybrać jedną z poniższych opcji:
   • Przyrost: Określa przyrost oraz zakres wartości definiowanego parametru.
     • Przyrost: Różnica pomiędzy dwoma kolejnymi wartościami definiowanego parametru.
     • Początkowa wartość: Najniższa wartość definiowanego parametru (pierwsza w kolejności).
     • Końcowa wartość: Najwyższa wartość definiowanego parametru (ostatnia w kolejności).
   • Lista: Nacisnąć przycisk , aby określić listę wartości za pomocą okna dialogowego Lista zestawu wartości.
     • Nacisnąć przycisk Dodaj, aby umieścić na liście nową wartość.
     • Nacisnąć przycisk Usuń, aby usunąć z listy wybraną wartość.