System uchwytów obiektowych stosowany podczas szybkiej edycji obiektów dwuwymiarowych może być również stosowany do wygodnego modyfikowania brył trójwymiarowych. Wystarczy zaznaczyć w obszarze graficznym element bryłowy przeznaczony do edycji, a następnie wprowadzić wymagane modyfikacje za pomocą zmiany położenia jednego z widocznych uchwytów.
Przeciąganie wybranych uchwytów obiektowych umieszczonych w punktach charakterystycznych edytowanej bryły pozwala na przenoszenie, rozciąganie, obracanie, skalowanie, oraz kopiowanie całych elementów bryłowych.
Poniższa specyfikacja określa zakres modyfikacji dostępnych dla różnego rodzaju brył podczas edycji za pomocą uchwytów obiektowych:
Uchwyty obiektowe widoczne po wskazaniu bryły o podstawowym kształcie pozwalają na zmianę położenia, wielkości, oraz kształtu edytowanego elementu. Na przykład, zmiana położenia jednego z uchwytów umożliwia korektę wysokości poniższego ostrosłupa, a przeciągnięcie dwóch innych wprowadza modyfikację wielkości podstawy górnej oraz dolnej.
Uchwyty znajdujące się na wyciąganym elemencie 2D umożliwiają zmianę kształtu przekroju bryły.
Uchwyty znajdujące się na obracanym elemencie 2D umożliwiają zmianę kształtu przekroju bryły.
Uchwyty widoczne na końcach osi obrotu pozwalają na przeniesienie edytowanego elementu w nowe położenie.
Uchwyt w postaci strzałki umożliwia modyfikację kąta obrotu używanego podczas wyciągania.
Uchwyty znajdujące się na wyciąganym elemencie 2D umożliwiają zmianę kształtu przekroju bryły.
Uchwyty widoczne na ścieżce pozwalają na modyfikację profilu wyciągania bryły.
W zależności od metody zastosowanej podczas tworzenia bryły, uchwyty obiektowe pojawiają się na odpowiednich liniach lub krzywych definiujących kształt edytowanego elementu.
Uchwyty obiektowe widoczne po wskazaniu bryły złożonej umożliwiają przeniesienie edytowanego elementu w nowe położenie.