Zastosowanie stanów widoczności umożliwia ustawienie widoczności poszczególnych elementów bloków parametrycznych umieszczanych w rysunku.
Stan widoczności jest jedną z właściwości bloku parametrycznego, określającą wyświetlanie (lub ukrywanie) poszczególnych obiektów wchodzących w skład bloku.
Dzięki temu można na przykład przypisać do tego samego bloku dwa różne stany widoczności (W1 i W2), reprezentujące stoły prostokątne oraz stoły okrągłe. Każdy z tych dwóch stanów widoczności pokazuje następujące elementy geometryczne:
Podczas wstawiania bloku zostają wyświetlone obiekty przypisane do domyślnego stanu widoczności. Wybranie innego stanu widoczności jest możliwe za pomocą uchwytu obiektowego określającego wyświetlanie elementów bloku.