Obracanie obiektów w przestrzeni 3D

Polecenie Obrot3D (Rotate3D) służy do obracania obiektów w przestrzeni 3D.

Do obrócenia obiektów wokół wybranego punktu bazowego o kąt określony w płaszczyźnie 2D, należy używać polecenia Obrot (Rotate). W przypadku obracania obiektów w przestrzeni 3D należy korzystać z polecenia Obrot3D (Rotate3D), wymagającego zdefiniowania osi obrotu, oraz kąta obrotu wokół tej osi.

  Zasada "prawej ręki" ułatwia zrozumienie powiązania pomiędzy definiowaniem osi obrotu a dodatnim kierunkiem obrotu wokół tej osi. Według tej zasady, jeśli prawą dłonią obejmiemy wektor P1-P2 w taki sposób, aby ułożenie kciuka pokrywało się ze zwrotem wektora od punktu P1 do punktu P2, to ułożenie pozostałych palców dłoni wskazuje dodatni kierunek obrotu wokół osi. Odpowiada to kierunkowi przeciwnemu do ruchu wskazówek zegara, jeśli patrzymy od strony punktu P2.

W celu obrócenia obiektów w przestrzeni 3D należy:

1. Wpisać w linii poleceń Obrot3D (Rotate3D)
2. Określić w obszarze graficznym obiekty do obrócenia, a następnie nacisnąć Enter.
3. Wskazać w obszarze graficznym dwa punkty wyznaczające oś obrotu, lub wpisać ich współrzędne 3D, albo wybrać jedną z poniższych opcji:
   • 2 punkty: Wymaga określenia dwóch punktów definiujących oś obrotu. Należy wskazać punkty w obszarze graficznym, albo wpisać współrzędne punktów.
   • Element: Umożliwia wyznaczenie osi obrotu na podstawie wybranego elementu liniowego lub zakrzywionego. Można wykorzystać do tego celu linię, okrąg, łuk, albo segment polilinii 2D. Oś obrotu zostaje dopasowana do wybranego elementu. Sposób dopasowania osi obrotu zależy od rodzaju elementu:
     • Linia lub liniowy segment polilinii 2D: Oś obrotu zostaje dopasowana do kierunku wyznaczonego przez obiekt liniowy.
     • Łuk lub okrąg: Oś obrotu zostaje dopasowana do kierunku osi 3D prostopadłej do płaszczyzny łuku lub okręgu, przechodzącej przez jego środek.
     • Łukowy segment polilinii 2D: Funkcja działa tak samo jak w przypadku łuku.
   • Ostatnie działanie: Ponownie wykorzystuje taki sam sposób określenia osi obrotu, jako został zastosowany podczas ostatnio wykonanej funkcji Obrot3D (Rotate3D).
   • Widok: Kierunek osi obrotu jest prostopadły do płaszczyzny aktualnego widoku. Należy podać współrzędne punktu, przez który ma przechodzić oś obrotu, albo wskazać go w obszarze graficznym.
   • Oś X lub Oś Y: Kierunek osi obrotu jest dopasowywany do osi X lub Y aktualnego układu współrzędnych. Należy podać współrzędne punktu, przez który ma przechodzić oś obrotu, albo wskazać go w obszarze graficznym.
4. Określić kąt obrotu:
5. Wskazać w obszarze graficznym dwa punkty wyznaczające kąt.
6. - lub -
7. Wpisać współrzędne 3D dla dwóch punktów wyznaczających kąt.
8. - lub -
9. Wybrać opcję Odniesienie, aby najpierw wskazać w obszarze graficznym dwa punkty określające kąt odniesienia (kąt początkowy), a potem wskazać dodatkowy punkt definiujący nowy kąt (kąt końcowy). Rzeczywisty kąt obrotu zostaje określony jako różnica pomiędzy miarą nowego kąta oraz miarą kąta odniesienia.

  Dodatnia wartość kąta powoduje obrócenie obiektów w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Ujemna wartość kąta powoduje obrót w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.

Uruchamianie komendy

Polecenie: Obrot3D (Rotate3D)