Podstawowe informacje o blokach parametrycznych

Bloki parametryczne stanowią szczególny rodzaj bloków pozwalających na definiowanie wzajemnych powiązań pomiędzy tworzącymi je obiektami, oraz określanie sposobu zachowania wybranych elementów podczas edycji bloku. Dzięki temu można w łatwy sposób zmieniać wygląd, kąt obrotu, a także wygląd takiego bloku, zarówno przy umieszczaniu w rysunku, jak i podczas późniejszej modyfikacji.

Zastosowanie bloków parametrycznych w projektach, w których występuje kilka podobnych bloków, pozwala na znaczące skrócenie czasu szkicowania, ograniczenie liczby używanych bloków, oraz uproszczenie zarządzania i procesu aktualizacji bloków znajdujących się w rysunku.

Na przykład, odpowiednio zdefiniowany blok parametryczny reprezentujący prostokątny stół z krzesłami, umożliwia umieszczanie w rysunku stołów o różnej długości, przy równoczesnym zachowaniu wielkości oraz wzajemnego położenia poszczególnych krzeseł. Zmiana widoczności elementów wyświetlanych w bloku parametrycznym pozwala na wykorzystanie jednego bloku do reprezentowania stołów z różną liczbą krzeseł, a także stołów o różnych kształtach.

Poza standardowymi obiektami rysunkowymi, definicje bloków parametrycznych zawierają także dodatkowe elementy specjalne, takie jak modyfikatory, aktywatory, oraz powiązania geometryczne:

• Modyfikatory definiują uchwyty obiektowe oraz określają niestandardowe właściwości bloku parametrycznego.
• Aktywatory określają zachowanie bloku umieszczonego w rysunku podczas edycji za pomocą uchwytów obiektowych (np. przesuwanie, obracanie, zmiana wymiaru), albo w trakcie modyfikacji niestandardowych właściwości bloku.
• Powiązania definiują wzajemne relacje pomiędzy obiektami geometrycznymi tworzącymi blok parametryczny.

Blok parametryczny może zostać utworzony na bazie dowolnego standardowego bloku rysunkowego, poprzez dodanie do jego definicji niezbędnych elementów oraz właściwości za pomocą edytora bloków parametrycznych.

Funkcjonalność bloków parametrycznych obejmuje:

• Wprowadzanie dodatkowych uchwytów obiektowych pozwalających na przenoszenie, rozciąganie, obracanie, skalowanie, tworzenie symetrycznego odbicia oraz szyku obiektów (modyfikatory oraz aktywatory).

  Umieszczenie w definicji bloku wybranych modyfikatorów typu punktowego, liniowego, polarnego, obrotowego, współrzędnych XY, albo odbicia lustrzanego, powoduje utworzenie powiązanych z nimi dodatkowych uchwytów obiektowych. Do każdego zdefiniowanego w ten sposób modyfikatora można przypisać odpowiednie aktywatory funkcji edycyjnych. Działanie aktywatorów stosowanych do modyfikacji bloku parametrycznego jest bardzo zbliżone do analogicznych poleceń edycyjnych programu. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Dodawanie modyfikatorów.

• Nakładanie ograniczeń na wymiary obiektów w postaci konkretnie ustalonych wartości lub przyrostów tych wartości (tworzenie zestawów wartości).

  Wartości niestandardowych właściwości zostają przypisane do bloku parametrycznego w postaci tabeli wartości. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Przypisywanie danych do bloków parametrycznych.

• Definiowanie różnego rodzaju powiązań pozwalających na wprowadzenie i utrzymanie zależności pomiędzy wybranymi elementami bloku. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Korzystanie z powiązań.
• Nakładanie ograniczeń na wymiary obiektów w postaci konkretnie ustalonych wartości lub przyrostów tych wartości (tworzenie zestawów wartości).
• Definiowanie zestawów obiektów wyświetlanych w bloku umieszczonym w rysunku.

  Zastosowanie funkcjonalności stanów widoczności pozwala na określenie elementów bloku parametrycznego, które mają być widoczne po wstawianiu bloku do rysunku. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Kontrola widoczności elementów bloków parametrycznych.

Wskazanie bloku parametrycznego umieszczonego w rysunku umożliwia zmianę jego wyglądu za pomocą uchwytów obiektowych, oraz modyfikację niestandardowych właściwości wprowadzonych w definicji bloku parametrycznego. Przykładowy zakres zmian:

• Modyfikacja bloku umieszczonego w rysunku za pomocą powiązań pomiędzy obiektami
• Możliwość wybrania właściwego wariantu bloku
• Zmiana wyglądu bloku przez włączanie lub wyłączanie wyświetlania wybranych obiektów
• Możliwość wyboru jednego ze zdefiniowanych punktów bazowych przez cykliczne przełączanie w trakcie wstawiania bloków parametrycznych
• Określanie kształtu oraz rozmiaru bloku za pomocą zdefiniowanych wcześniej wartości i zestawów danych

Uwaga: Polecenie ResetujBP (ResetCustomBlock) umożliwia przywrócenie wybranym blokom domyślnych ustawień oraz wartości zapisanych w definicji bloku parametrycznego.

Różnice pomiędzy blokami standardowymi a blokami parametrycznymi

• Każdy blok standardowy znajdujący się w rysunku posiada tylko jeden uchwyt obiektowy umieszczony w punkcie bazowym (punkcie wstawienia). Każdy blok parametryczny znajdujący się w rysunku posiada dodatkowe uchwyty obiektowe, określone podczas tworzenia definicji bloku parametrycznego.
• Wszystkie odniesienia bloku standardowego umieszczone w rysunku wyglądają dokładnie tak samo. Co więcej, zmiana wprowadzona w jednym odniesieniu wybranego bloku powoduje modyfikację definicji bloku, oraz wszystkich pozostałych bloków tego typu w rysunku. Poszczególne bloki parametryczne tego samego typu umieszczone w rysunku mogą wyglądać zupełnie inaczej, ponieważ można je modyfikować niezależnie od definicji bloku. Zmiana wprowadzona w jednym odniesieniu bloku parametrycznego nie powoduje modyfikacji pozostałych bloków tego typu w rysunku.

Edytor bloków

Edytor bloków parametrycznych jest specjalnym środowiskiem umożliwiającym rysowanie oraz modyfikowanie obiektów geometrycznych tworzących bloki parametryczne. Poza standardowymi funkcjami edycyjnymi, edytor bloków został wyposażony w narzędzia pozwalające na umieszczanie w definicji bloku dodatkowych elementów parametrycznych w postaci powiązań geometrycznych, modyfikatorów oraz aktywatorów funkcji edycyjnych.

W celu uruchomienia edytora bloków należy skorzystać z polecenia EdycjaBloku (EditBlock). Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Korzystanie z edytora bloków.

Uwaga: Podczas uruchamiania edytora bloków parametrycznych, na ekranie zostaje wyświetlona tylko geometria bloku parametrycznego. Początek układu współrzędnych zostaje ustawiony w punkcie wstawienia bloku.

Dodawanie modyfikatorów oraz aktywatorów

Edytor bloków parametrycznych umożliwia wprowadzanie do definicji bloku specjalnych elementów w postaci modyfikatorów oraz aktywatorów, umożliwiających późniejszą zmianę wyglądu bloku umieszczonego w rysunku.

Aktywatory uruchamiają funkcje edycyjne zmieniające wygląd bloku, natomiast modyfikatory definiują konkretne elementy zmieniane za pomocą narzędzi edycyjnych przypisanych do aktywatorów.

W celu wprowadzenia w definicji bloku nowych elementów modyfikujących, należy uruchomić edytor bloków, a następnie dołączyć do każdego zmienianego obiektu właściwy modyfikator, oraz przypisać aktywator określający rodzaj funkcji edycyjnej. Modyfikator definiuje uchwyty obiektowe oraz niestandardowe właściwości obiektów, widoczne również poza edytorem bloków.

W bloku umieszczonym w rysunku, każdy modyfikator pojawia się w postaci specjalnego uchwytu obiektowego, powiązanego z odpowiednio dobranym aktywatorem. Właściwości niestandardowe zdefiniowane przy wprowadzaniu modyfikatora pojawiają się w palecie Właściwości, w sekcji Niestandardowe. Przesunięcie uchwytu obiektowego, albo zmiana stanu lub wartości właściwości powiązanych z aktywatorem, powoduje zmianę wyglądu modyfikowanego odniesienia bloku.

Przykład

Wprowadzenie modyfikatora liniowego (z jednym uchwytem obiektowym) wzdłuż elementu oznaczającego ścianę, definiuje możliwość modyfikacji tej ściany podczas wstawiania bloku. W celu zapewnienia możliwości edycji długości ściany, do modyfikatora liniowego zostaje przypisany aktywator rozciągania. Po umieszczeniu bloku w rysunku, zdefiniowany uchwyt obiektowy pozwala na wydłużanie lub skracanie ściany.

Uwaga: Modyfikatory oraz aktywatory mogą być stosowane jedynie w określonych kombinacjach. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Informacje na temat modyfikatorów bloku parametrycznego.

Wprowadzanie powiązań

Zastosowanie w definicji bloku parametrycznego mechanizmu powiązań, umożliwia określenie wzajemnych relacji pomiędzy elementami składowymi bloku. Edytor bloku parametrycznego udostępnia funkcjonalność powiązań geometrycznych, wprowadzających do definicji bloku informacje o ułożeniu poszczególnych obiektów względem siebie. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Powiązania geometryczne.

Funkcje powiązań wymiarowych można również stosować do zachowania określonych odległości, długości, średnic, promieni, oraz wartości kątów pomiędzy obiektami znajdującymi się w definicji bloku parametrycznego.

Uwaga: Polecenia służące do wprowadzania powiązań wymiarowych nie są dostępne w ramach funkcjonalności obsługiwanej przez edytor bloków.

W celu dodania powiązań wymiarowych do definicji bloku należy:

1. Wpisać w linii poleceń EdycjaBloku (EditBlock)
2. Określić w obszarze graficznym blok przeznaczony do modyfikacji.
3. W oknie dialogowym Edycja bloku, nacisnąć przycisk OK.
4. W edytorze bloków, wpisać w linii poleceń PowiazaniaWymiarowe (DimensionalConstraint)
5. Postępować zgodnie ze wskazówkami wyświetlanymi w linii poleceń.
6. Wpisać w linii poleceń ZapiszBP (CBSave), aby zapisać zmiany wprowadzone w definicji bloku.