Bloki parametryczne stanowią szczególny rodzaj bloków pozwalających na definiowanie wzajemnych powiązań pomiędzy tworzącymi je obiektami, oraz określanie sposobu zachowania wybranych elementów podczas edycji bloku. Dzięki temu można w łatwy sposób zmieniać wygląd, kąt obrotu, a także wygląd takiego bloku, zarówno przy umieszczaniu w rysunku, jak i podczas późniejszej modyfikacji.
Zastosowanie bloków parametrycznych w projektach, w których występuje kilka podobnych bloków, pozwala na znaczące skrócenie czasu szkicowania, ograniczenie liczby używanych bloków, oraz uproszczenie zarządzania i procesu aktualizacji bloków znajdujących się w rysunku.
Na przykład, odpowiednio zdefiniowany blok parametryczny reprezentujący prostokątny stół z krzesłami, umożliwia umieszczanie w rysunku stołów o różnej długości, przy równoczesnym zachowaniu wielkości oraz wzajemnego położenia poszczególnych krzeseł. Zmiana widoczności elementów wyświetlanych w bloku parametrycznym pozwala na wykorzystanie jednego bloku do reprezentowania stołów z różną liczbą krzeseł, a także stołów o różnych kształtach.


Poza standardowymi obiektami rysunkowymi, definicje bloków parametrycznych zawierają także dodatkowe elementy specjalne, takie jak modyfikatory, aktywatory, oraz powiązania geometryczne:
Blok parametryczny może zostać utworzony na bazie dowolnego standardowego bloku rysunkowego, poprzez dodanie do jego definicji niezbędnych elementów oraz właściwości za pomocą edytora bloków parametrycznych.
Funkcjonalność bloków parametrycznych obejmuje:
Umieszczenie w definicji bloku wybranych modyfikatorów typu punktowego, liniowego, polarnego, obrotowego, współrzędnych XY, albo odbicia lustrzanego, powoduje utworzenie powiązanych z nimi dodatkowych uchwytów obiektowych. Do każdego zdefiniowanego w ten sposób modyfikatora można przypisać odpowiednie aktywatory funkcji edycyjnych. Działanie aktywatorów stosowanych do modyfikacji bloku parametrycznego jest bardzo zbliżone do analogicznych poleceń edycyjnych programu. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Dodawanie modyfikatorów.
Wartości niestandardowych właściwości zostają przypisane do bloku parametrycznego w postaci tabeli wartości. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Przypisywanie danych do bloków parametrycznych.
Zastosowanie funkcjonalności stanów widoczności pozwala na określenie elementów bloku parametrycznego, które mają być widoczne po wstawianiu bloku do rysunku. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Kontrola widoczności elementów bloków parametrycznych.
Wskazanie bloku parametrycznego umieszczonego w rysunku umożliwia zmianę jego wyglądu za pomocą uchwytów obiektowych, oraz modyfikację niestandardowych właściwości wprowadzonych w definicji bloku parametrycznego. Przykładowy zakres zmian:
Uwaga: Polecenie ResetujBP (ResetCustomBlock) umożliwia przywrócenie wybranym blokom domyślnych ustawień oraz wartości zapisanych w definicji bloku parametrycznego.
Edytor bloków parametrycznych jest specjalnym środowiskiem umożliwiającym rysowanie oraz modyfikowanie obiektów geometrycznych tworzących bloki parametryczne. Poza standardowymi funkcjami edycyjnymi, edytor bloków został wyposażony w narzędzia pozwalające na umieszczanie w definicji bloku dodatkowych elementów parametrycznych w postaci powiązań geometrycznych, modyfikatorów oraz aktywatorów funkcji edycyjnych.
W celu uruchomienia edytora bloków należy skorzystać z polecenia EdycjaBloku (EditBlock). Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Korzystanie z edytora bloków.
Uwaga: Podczas uruchamiania edytora bloków parametrycznych, na ekranie zostaje wyświetlona tylko geometria bloku parametrycznego. Początek układu współrzędnych zostaje ustawiony w punkcie wstawienia bloku.
Edytor bloków parametrycznych umożliwia wprowadzanie do definicji bloku specjalnych elementów w postaci modyfikatorów oraz aktywatorów, umożliwiających późniejszą zmianę wyglądu bloku umieszczonego w rysunku.
Aktywatory uruchamiają funkcje edycyjne zmieniające wygląd bloku, natomiast modyfikatory definiują konkretne elementy zmieniane za pomocą narzędzi edycyjnych przypisanych do aktywatorów.
W celu wprowadzenia w definicji bloku nowych elementów modyfikujących, należy uruchomić edytor bloków parametrycznych, a następnie dołączyć do każdego zmienianego obiektu właściwy modyfikator, oraz przypisać aktywator określający rodzaj funkcji edycyjnej. Modyfikator definiuje uchwyty obiektowe oraz niestandardowe właściwości obiektów, widoczne również poza edytorem bloków parametrycznych.
W bloku umieszczonym w rysunku, każdy modyfikator pojawia się w postaci specjalnego uchwytu obiektowego, powiązanego z odpowiednio dobranym aktywatorem. Właściwości niestandardowe zdefiniowane przy wprowadzaniu modyfikatora pojawiają się w palecie Właściwości, w sekcji Niestandardowe. Przesunięcie uchwytu obiektowego, albo zmiana stanu lub wartości właściwości powiązanych z aktywatorem, powoduje zmianę wyglądu modyfikowanego odniesienia bloku.
Wprowadzenie modyfikatora liniowego (z jednym uchwytem obiektowym) wzdłuż elementu oznaczającego ścianę, definiuje możliwość modyfikacji tej ściany podczas wstawiania bloku. W celu zapewnienia możliwości edycji długości ściany, do modyfikatora liniowego zostaje przypisany aktywator rozciągania. Po umieszczeniu bloku w rysunku, zdefiniowany uchwyt obiektowy pozwala na wydłużanie lub skracanie ściany.


Uwaga: Modyfikatory oraz aktywatory mogą być stosowane jedynie w określonych kombinacjach. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Informacje na temat modyfikatorów bloku parametrycznego.
Zastosowanie w definicji bloku parametrycznego mechanizmu powiązań, umożliwia określenie wzajemnych relacji pomiędzy elementami składowymi bloku. Edytor bloku parametrycznego udostępnia funkcjonalność powiązań geometrycznych, wprowadzających do definicji bloku informacje o ułożeniu poszczególnych obiektów względem siebie. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji Powiązania geometryczne.
Funkcje powiązań wymiarowych można również stosować do zachowania określonych odległości, długości, średnic, promieni, oraz wartości kątów pomiędzy obiektami znajdującymi się w definicji bloku parametrycznego.
Uwaga: Polecenia służące do wprowadzania powiązań wymiarowych nie są dostępne w ramach funkcjonalności obsługiwanej przez edytor bloków parametrycznych.
W celu dodania powiązań wymiarowych do definicji bloku należy: