Korzystanie z formuł w komórkach tabeli

Program umożliwia umieszczanie w wybranych komórkach tabeli formuł bazujących na działaniach matematycznych wykonywanych na wartościach zapisanych w innych komórkach tej samej tabeli. W polu komórki zawierającej formułę zostaje wyświetlona wartość wyliczona na podstawie zdefiniowanej funkcji.

W przypadku, gdy zdefiniowana formuła generuje błąd, w problematycznej komórce zostaje wyświetlone oznaczenie „####”.

Formuła to wyrażenie, które oblicza wartość na podstawie wartości z komórek określonych w wyrażeniu.

Następujące funkcje są dostępne i mogą być używane w formułach:

  • Suma: Oblicza wartość sumaryczną dla zaznaczonych komórek.

  • Średnia: Oblicza wartość średnią dla zaznaczonych komórek.

  • Licznik: Oblicza ilość zaznaczonych komórek.

Dodatkowo, możesz wstawić wyrażenia, aby obliczyć wyniki na podstawie wartości z określonych komórek oraz zakresu komórek.

tip Możesz automatycznie zastosować Sumę, Średnią i Liczbę jako Formułę Automatyczną do kolumny lub wiersza komórek. Narzędzia Formuły Automatycznej automatycznie wykrywają zakres i wstawiają obliczony wynik.

Formuła musi zawsze zaczynać się od znaku równości (=) i może zawierać następujące znaki:

Znak

Opis

+

Ponadto

-

Minus

*

Czasy

/

Dzielenie

^

Wykładnik

()

Nawiasy

Określanie komórek w formułach

Podczas wpisywania wyrażenia definiującego formułę można korzystać z odniesień do pojedynczych komórek oraz zakresów komórek, określanych przez zaznaczenie wybranych komórek, albo przez wpisanie odpowiadających im oznaczeń kolumn oraz wierszy.

  • Aby odwołać się do komórki w formule, użyj jej litery kolumny i numeru wiersza.

    Przykład: A1, D2, C3

  • W celu umieszczenia w formule odniesienia do pojedynczego zakresu komórek, należy wpisać adresy pierwszej oraz ostatniej komórki danego zakresu, oddzielone od siebie symbolem dwukropka «:».

    Przykład: A2:B4

  • Aby zastosować formułę do wielu zakresów, użyj funkcji, po której następuje jeden lub więcej zakresów w tabeli, ujętych w nawiasy i oddzielonych przecinkami.

    Przykład: Sum (A2:B2, A3:B3)

W przypadku, gdy wybierana komórka wchodzi w skład komórek scalonych, należy zastosować odniesienie do komórki znajdującej się w lewym górnym narożniku scalonego obszaru. Podczas łączenia komórek posiadających wprowadzone wartości, widoczna pozostaje tylko wartość przypisana do komórki umieszczonej w lewym górnym narożniku scalanych elementów.

Przykład:

Poniższa tabela posiada zakres komórek od A1 do G8 (A1:G8).

  • Scalamy ze sobą komórki z zakresu od A3 do C4.

table_formula_ex_merge1

Po przeprowadzeniu scalenia, adres całego połączonego obszaru zostaje przypisany do komórki A3. Nowa scalona komórka wyświetla wartość wpisaną wcześniej w komórce A3.

table_formula_ex_merge2

Zmiana typu danych komórki

Każda komórka ma przypisany typ danych.

Domyślnym ustawieniem dla danych umieszczanych w tabeli jest format Ogólny, który można zmienić w każdej chwili za pomocą palety Właściwości, albo za pomocą funkcji edycyjnych dostępnych w kontekstowym pasku narzędziowym Edycja tabeli.

Uwaga: Nie można zmieniać ustawień rodzaju danych w przypadku komórek zawierających formuły.

Dostępne są następujące typy danych:

  • Kąt

  • Waluta

  • Data

  • Liczba dziesiętna

  • Ogólne

  • Notatka

  • Procenty

  • Punkt (Point)

  • Liczba całkowita

Uwaga: W przypadku, gdy formuła nie jest w stanie zidentyfikować właściwego formatu danych, w komórce pojawia się oznaczenie „####”.

W celu zmiany rodzaju danych komórki tabeli należy:

  1. W obszarze graficznym kliknij wewnątrz komórki tabeli, aby ją wybrać.

  1. Korzystając ze wstążki programu, wybrać z kontekstowej zakładki Tabela > Dane w tabeli wymagany format danych.

Wstawianie Formuł

Podczas wprowadzania formuł w komórkach tabeli można korzystać z kilku poniższych metod:

  • Ręcznie

  • Wstawianie formuł z zastosowaniem narzędzi do obsługi formuł

  • Wstawianie formuł za pomocą polecenia EdycjaKomorekTabeli (EditTableCell)

  • Kopiowanie formuł z komórek tej samej tabeli lub innej tabeli

  • Kopiowanie gotowych formuł z arkusza kalkulacyjnego

  • Automatyczne wypełnianie komórek tabeli

Uwaga: Nie można umieszczać formuł w komórkach zablokowanych do edycji.

Wstawianie Formuł Ręcznie

W celu zdefiniowania formuły metodą ręcznego wpisywania należy:

Uwaga: Każde wyrażenie określające formułę musi zaczynać się od znaku równości (=).

  1. Wybierz komórkę tabeli, aby edytować ją bezpośrednio:

    • Wskazać punkt wewnątrz edytowanej komórki oraz wpisać znak równości (=).

      - lub -

    • Kliknij dwukrotnie komórkę.

    Komórka przełącza się w tryb edycji i pojawiają się narzędzia edycji.

  2. Wpisz wzór.

    Podczas edycji wyrażenia formuły można skorzystać z funkcji pokazanych na poniższych przykładach:

    • =Sum(C3:D8) Dodaje do siebie wartości znajdujące się w obszarze wyznaczonym przez wiersze od 3 do 8, oraz kolumny C i D.

    • =Average(C3:D8) Oblicza średnią arytmetyczną dla wartości znajdujących się w obszarze wyznaczonym przez wiersze od 3 do 8, oraz kolumny C i D.

    • =Count(C3:D8) Podaje ilość komórek znajdujących się w obszarze wyznaczonym przez wiersze od 3 do 8, oraz kolumny C i D.

    • =(C3+D3)/2 Dodaje wartości znajdujące się w komórkach C3 i D3, oraz dzieli otrzymany wynik przez 2.

  3. Nacisnąć Enter, aby otrzymać wynik obliczeń wykonanych na bazie przygotowanej formuły.

Wstawianie formuł z zastosowaniem narzędzi do obsługi formuł

Formuły są dostępne dla zaznaczonej komórki w menu kontekstowym oraz na kontekstowym pasku narzędzi lub wstążce, zgodnie z wybranym interfejsem użytkownika.

Korzystając z rozwijalnych list w kontekstowej zakładce wstążki Tabela, wybrać właściwe funkcje oraz określić format danych.

  • Rozwijalna lista Dane icon_flyout_data : Wyświetla zakres dostępnych formatów danych możliwych do zastosowania w komórkach tabeli.

  • Rozwijalna lista Formuła icon_flyout_formula : Wyświetla zakres dostępnych funkcji możliwych do umieszczenia w komórkach tabeli.

  • Automatyczna formuła menu rozwijane icon_flyout_autoformula . Wyświetla funkcje, które automatycznie generują odpowiednią formułę z sąsiednich komórek w obrębie kolumny lub wiersza. Aplikacja automatycznie wykrywa zakres i wstawia określoną funkcję w komórce.

tip Użyj funkcji Auto Formula dla tabel z wieloma kolumnami lub wierszami. Funkcje Auto Formula automatycznie obliczają sumę lub średnią kolumny, wiersza lub kilku sąsiadujących komórek w kolumnie lub w wierszu bez zakresu określonego przez użytkownika. Jeśli określona funkcja Auto Formula wykryje wartości w sąsiadujących komórkach zarówno w kolumnie, jak i w wierszu, priorytet ma kolumna.

W celu zdefiniowania formuły za pomocą narzędzi do obsługi formuł należy:

  1. Kliknij w komórkę tabeli, aby ją wybrać.

  2. Wykonać jedną z poniższych czynności:

    • Korzystając z kontekstowej zakładki wstążki o nazwie Tabela, wybrać funkcję z rozwijalnej listy w polu Formuła.

    • Korzystając z kontekstowego paska narzędziowego Edycja tabeli, wybrać funkcję z rozwijalnej listy w polu Formuła.

    • Prawym przyciskiem myszy kliknij i wybierz Suma, Średnia, Liczba lub Komórka.

  3. Określić komórkę lub zakres komórek tabeli, który ma zostać powiązany z definiowaną funkcją.

  4. Nacisnąć Enter, aby otrzymać wynik obliczeń wykonanych na bazie przygotowanej formuły.

W celu wstawiania formuły za pomocą polecenia «EdycjaKomorekTabeli» należy:

  1. Kliknij w komórkę tabeli, aby ją wybrać.

    Przykład:

    • Aby zsumować kolumnę, określ komórkę bezpośrednio poniżej ostatniej komórki z liczbą w kolumnie.

    • Aby zsumować wiersz, określ komórkę znajdującą się obok ostatniej komórki zawierającej liczbę w tym wierszu.

  2. Wykonać jedną z poniższych czynności:

    • Na wstążce kontekstowej Tabela kliknij wysuwane menu Automatyczna Formuła i wybierz formułę.

    • Na kontekstowym pasku narzędzi Edytuj tabelę kliknij rozwijane menu Automatyczna formuła i wybierz formułę.

    • Kliknij prawym przyciskiem myszy i kliknij Autoformuła, a następnie wybierz formułę.

    Możesz wybrać Sumę, Średnią lub Liczbę.

    Uwaga: W większości przypadków funkcje Auto Formuły automatycznie wykrywają prawidłowy zakres. Jednakże, gdy funkcja wyświetla nieprawidłowy zakres, można go skorygować ręcznie, wpisując żądany zakres w komórce.

  3. Nacisnąć Enter.

    Obliczona wartość pojawia się w komórce.

Przykład:

Poniższa tabela przedstawia sposób obliczania sumy dla każdej kolumny.

table_autoformula_ex_sum

Wstawianie formuł za pomocą polecenia «EdycjaKomorekTabeli (EditTableCell)»

Podczas definiowania wyrażeń umieszczanych w tabelach można również korzystać z funkcji EdycjaKomorekTabeli (EditTableCell), umożliwiającej wstawianie formuł oraz określanie właściwego formatu danych edytowanych komórek.

W celu zmiany formatu danych komórek tabeli należy:

  1. Wpisać w linii poleceń KomorkaTabeliEdycja (EditTableCell)

  2. Wskazać w obszarze graficznym tabelę przeznaczoną do edycji.

  3. Wpisać w linii poleceń adres edytowanej komórki z zastosowaniem formatu An, gdzie A oznacza literę kolumny tabeli, a n numer wiersza tabeli.

  4. Wybrać opcję Formuła.

  5. Użyj następujących opcji, aby wstawić formułę w określonej komórce:

    • Suma, Średnia, Licznik: Umieszcza wybraną funkcję w formule edytowanej komórki.

      Aby określić zakres komórek:

      1. W obszarze graficznym, kliknij w pierwszej komórce zakresu.

      2. Kliknij w ostatnią komórkę zakresu.

        Pojawia się wzór zawierający określony zakres jako jego argument.

      3. Nacisnąć Enter, aby otrzymać wynik obliczeń wykonanych na bazie przygotowanej formuły.

    • Komórka. Wstawia wybrany identyfikator komórki do komórki formuły.

      1. Określ opcję Komórka.

      2. W obszarze graficznym, kliknij wewnątrz komórki.

        Identyfikator określonej komórki pojawia się w komórce formuły.

      3. Nacisnąć Enter, aby otrzymać wynik obliczeń wykonanych na bazie przygotowanej formuły.

      Uwaga: Opcja Komórka pozwala również na odczytanie adresu komórki znajdującej się w innej tabeli umieszczonej w tym samym rysunku.

    • Równanie: Włącza tryb edycji formuły oraz wstawia znak równości rozpoczynający wprowadzanie kolejnych funkcji. Wpisać pozostałe elementy definiowanego wyrażenia oraz nacisnąć Enter, aby otrzymać wynik obliczeń wykonanych na bazie przygotowanej formuły.

    • Wyjście. Zamyka opcje formuły.

  6. Powtórzyć krok 5 w razie potrzeby.

  7. Wybrać opcję Wyjście, aby zakończyć wykonywanie polecenia.

Aby zmienić typy danych komórek:

  1. Wpisać w linii poleceń KomorkaTabeliEdycja (EditTableCell)

  2. Wskazać w obszarze graficznym tabelę przeznaczoną do edycji.

  3. Określić zakres komórek zgodny z formatem An lub An:An, gdzie A oznacza wskaźnik kolumny, natomiast n oznacza numer wiersza.

  4. Wybrać opcję Format danych.

  5. Wybrać właściwy format danych dla zaznaczonych komórek spośród dostępnych opcji: Kąt, Waluta, Data, Liczba dziesiętna, Ogólny, Notatka, Procenty, Punkt, Liczba całkowita.

  6. Wybrać opcję Wyjście, aby opuścić tryb wyboru formatu danych.

  7. Wybrać opcję Wyjście, aby zakończyć wykonywanie polecenia.

Kopiowanie Formuł do Innej Komórki

Możesz skopiować formułę do innej komórki w tej samej tabeli. Zakres komórek zmienia się zgodnie z nową lokalizacją.

Aby zachować ten sam zakres, wstaw znak dolara ($) przed identyfikatorem kolumny lub wiersza.

Przykład:

Poniższa tabela pokazuje działanie systemu blokowania adresów komórek za pomocą znaku dolara ($):

table_formula_ex_copy1

  • Zawartość komórki E3: Sum(C3:C7)

    Po skopiowaniu tej formuły do komórki E4, adresy komórek widoczne w argumentach funkcji zostaną zmienione: Sum(C4:C8).

  • Zawartość komórki F3: Sum($C3:$C7)

    Po skopiowaniu tej formuły do komórki F4, adresy komórek widoczne w argumentach funkcji nie zostają zmienione: Sum($C3:$C7).

Automatyczne wstawianie danych

Możesz wstawić dane automatycznie w sąsiednich komórkach.

Przeciągnij określony uchwyt wybranej komórki nad sąsiednie komórki. Wartości są zwiększane zgodnie z typem danych komórki.

Przykłady

  • Liczby są automatycznie wypełniane z krokiem co 1.

  • Daty wypełniają się automatycznie z przyrostem o jeden dzień.

Temat główny

Praca z tekstem, polami i blokami w tabelach